Oskarżenia przeciwników sztucznego zapłodnienia co do jego nieskuteczności i niebezpieczeństw z nim związanych są powszechnie znane. Według sceptyków kobieta poddająca się zabiegowi wystawia się na duże ryzyko powikłań, zarówno w ciąży, jak i podczas porodu. Z kolei dzieci z probówki są słabe, chorowite i mogą mieć wiele problemów zdrowotnych w przyszłości (choćby kłopoty z ciśnieniem po pięćdziesiątym roku życia). Badania przeprowadzane przez naukowców zdają się częściowo potwierdzać te zarzuty. Wprawdzie zapłodnienie in vitro, jak wynika z tychże badań, jest bezpieczne zarówno dla matki, jak i dla płodu, jednak dość częstym zjawiskiem są niskie oceny takich dzieci w punktacji Apgar, co mogłoby sugerować ich fizyczną słabość. Jak się jednak okazuje, dalszy rozwój noworodków z probówki jest prawidłowy. Naukowcy wskazują, że wielu sceptyków zapomina o tym, iż do klinik leczenia niepłodności zgłaszają się najczęściej kobiety po 35. roku życia, kiedy ryzyko wszelkich powikłań z natury jest nieco wyższe. Stąd też biorą się nieprawdziwe wyobrażenia o bezpieczeństwie sztucznego zapłodnienia.