ICSI jest to jedna z technik rozrodu wspomaganego stosowana w leczeniu niepłodności par, dla których próby naturalnego poczęcia potomstwa zakończyły się niepowodzeniem. Metoda ta jest uzupełnieniem zapłodnienia pozaustrojowego (In vitro) i umozliwia uzyskanie pozytywnych rezultatów (czyli ciąży) u coraz to większej ilości niepłodnych par. Poszczególne etapy zbiegu ICSI przebiegają identycznie jak w metodzie In vitro, różnice występują tylko w etapie laboratoryjnym. Najpierw pobierana jest komórka jajowa kobiety i nasienie mężczyzny a następnie za pomocą mikropipety wprowadza się do komórki jajowej, najlepszy morfologicznie plemnik. Dwa dni po zabiegu powstały zarodek umieszczony zostaje w macicy partnerki. Istnieje jednak ryzyko powikłań wynikających z zastosowania metody ICSI:
1) przeniesienie na potomka genu niepłodności męskiej
2) hiperstymulacja jajnikowa
3) możliwość zakażenia związanego z punkcją
4) ciąża pozamaciczna lub mnoga