Zapłodnienie pozaustrojowe IVF stanowiące jedną z technik rozrodu wspomaganego, stosowane jest w leczeniu niepłodnych par. Metoda ta polega na zapłodnieniu komórki jajowej, plemnikami poza ustrojem kobiety, czyli w warunkach laboratoryjnych. In vitro wprowadzone zostało w medycynie leczniczej w latach osiemdziesiątych XX-go wieku i jak do tej pory umożliwiło kilku tysiącom par na szczęśliwie poczęcie potomstwa. Pomimo tego, że skuteczność tej metody jest bardzo wysoka, to uzyskanie jej pozytywnych rezultatów jest niekiedy niemożliwe do osiągnięcia. Za taki stan rzeczy odpowiedzialne są:
1.    Przedwczesna owulacja
2.    Brak produkcji oocytów przez jajniki
3.    Brak obecności komórek jajowych
4.    Brak zapłodnionych komórek jajowych
5.    Nieprawidłowy rozwój zapłodnionego zarodka
6.    Brak zagnieżdżenia zarodka w macicy